Σύμη... σαν πίνακας ζωγραφικής

Από τα πολύχρωμα αρχοντικά του Γιαλού έως τα εγκαταλελειμμένα καπετανόσπιτα του Χωριού...

Από το «ζωντανό» καρνάγιο έως το φιλήσυχο Νημπορειό. Η Σύμη μάς «υποδέχτηκε» αρχοντική, απόμερη, βραχώδης, άγρια. Μα, πάνω απ' όλα, όμορφη...

Δύσκολο να φτάσει κανείς στη Σύμη. Το πλοίο της γραμμής από τον Πειραιά κάνει 18 ολόκληρες ώρες για να «ρίξει» άγκυρα στον απομακρυσμένο προορισμό. Το σκεφτήκαμε λοιπόν διαφορετικά. Μέσω Ρόδου, η διάρκεια του ταξιδιού θα μειωνόταν αισθητά.

ΠΑΞΟΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΑΞΟΙ

ΠΑΞΟΙ
Οι Παξοί είναι το μεγαλύτερο νησί απο τα δύο και έχει 3 μεγάλους οικισμούς οι οποίοι είναι: Γάιος, Λάκα, Λογγός.
Αυτό το νησί είναι ένας πολυσύχναστος προορισμός για όποιον λατρεύει τα ιστιοφόρα και τις σπηλιές.
Τα μικρά του λιμάνια είνια πάντα συνωστισμένα απο βάρκες και γιοτ.
Η δυτική ακτή του νησιού είναι εκείνη η πιο εντυπωσιακή επειδή είναι πλούσια απο σπηλιές και με κάθετα βράχια προς τα κρυστάλλινα νερά.
Υπάρχει μια σπηλιά με αξιοσημείωτες διαστάσεις κάτω απο τα Βασιλάτικα η οποία λέγεται ότι επικοινωνεί με την εκκλησία της Υπαπαντής.
Σε αυτό το τμήμα της ακτής υπάρχουν υπέροχες παραλίες όμως στο μεγαλύτερο μέρος μπορείτε να φθάσετε μόνο μέσω θαλάσσης.
Η ανατολική ακτή περιέχει πολυάριθμες παραλίες και την πόλη.

Δυτική ακτή

Σαββατοκύριακο στη Βόρεια Εύβοια

Πολύ κοντά στην Αθήνα, αποτελεί ιδανική πρόταση για Σαββατοκύριακο• κι εμείς, διαλέγοντας ως ορμητήριο την ωραία Λίμνη, με την πλούσια ναυτική παράδοση, σπεύδουμε να εξερευνήσουμε ολόκληρη την περιοχή.

ΒΟΛΤΑ ΣΤΙΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ

Στην περιοχή της Λίμνης, τα σπίτια είναι χτισμένα αμφιθεατρικά, σφιχτά δεμένα το ένα με το άλλο, τα περισσότερα με κεραμοσκεπές. Το νησιωτικό στοιχείο είναι έντονο παντού. Ιδιαίτερη ανάπτυξη φαίνεται ότι γνώρισε ο τόπος τον 19ο και τον 20ό αιώνα. Ο Καθεδρικός Ναός των Γενεθλίων της Θεοτόκου - «Παναγία η Λιμνιά» (1837), με το περίτεχνο τέμπλο και το μαρμάρινο καμπαναριό της (ιωνικό, αιγαιοπελαγίτικο, σμιλεμένο από Τήνιο γλύπτη), αποτελεί το θρησκευτικό μνημείο της Λίμνης και γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου. Δίπλα του, η εκκλησία του Αγίου Νικολάου (1879).

Κίνδυνος εξαφάνισης για τα παραδοσιακά σκάφη στην Ελλάδα

Της Μαρίας Κουζινοπούλου

Αποτέλεσαν αχώριστους συντρόφους και εργαλεία των Ελλήνων για χιλιάδες χρόνια. Τα παραδοσιακά πλοία αποτέλεσαν μάρτυρες και εκπροσώπους της Ιστορίας, του Πολιτισμού και της καθημερινής ζωής των Ελλήνων. Σήμερα, τα σκάφη αυτά, τεκμήρια της ελληνικής ναυτικής παράδοσης, κινδυνεύουν με αφανισμό.

Ως παραδοσιακά πλοία χαρακτηρίζονται τα πρωτότυπα ξύλινα πλοία ή τα μεμονωμένα ομοιώματά τους, που κατασκευάστηκαν πριν από το 1965 (άρθρο 1 του νόμου 3182/2003). Η βασική κατασκευή τους (που συμπεριλαμβάνει τη γάστρα, το κατάστρωμα, τις υπερκατασκευές και τους ιστούς) στηρίζεται σε υλικά όμοια με αυτά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των πρωτότυπων πλοίων (κατά κύριο λόγο ξύλο και κατά δεύτερον μέταλλο) και δεν υπέστη μετά το 1965 ουσιώδεις μετατροπές. Μόνο τα υλικά των εσωτερικών επενδύσεων στα πλοία αυτά μπορούν να είναι διαφορετικά από τα βασικά υλικά των πρωτότυπων....

Λήμνος... το νησί του Ηφαίστου!

Οι υπέροχες θάλασσες με τα κρυστάλλινα ζεστά νερά και τις καθαρές αμμουδιές, οι αξιόλογοι αρχαιολογικοί χώροι, οι παραδοσιακοί οικισμοί, οι παράξενοι γεωλογικοί σχηματισμοί και τα πετρώματα, η ηρεμία του τοπίου, είναι σίγουρο ότι θα συναρπάσουν τον κάθε επισκέπτη της Λήμνου.

Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Μύρινα με πληθυσμό 6.000 περίπου κατοίκους. Είναι χτισμένη στη θέση της ομώνυμης αρχαίας πόλης. Πρόκειται για έναν εξαιρετικής γραφικότητας οικισμό με λεύκες, πλατάνια, ευκάλυπτους, αρμυρίκια και τζιτζιφιές, που στεφανώνεται από ένα επιβλητικό κάστρο που δεσπόζει περήφανο πάνω από τους δύο γιαλούς της πόλης.

Τα στενά λιθόστρωτα καλντερίμια, τα κεραμοσκέπαστα σπίτια, τα παλιά αρχοντικά δημιουργούν ένα σκηνικό απαράμιλλης και πρωτόγονα ανεπιτήδευτης ομορφιάς, που δύσκολα συναντά κανείς σήμερα. Τα δεκάδες ψαροκάικα στο λιμάνι, οι μυρουδιές από τις ταβέρνες που σερβίρουν φρέσκα ψάρια και εκλεκτά ντόπια κρασιά, συνθέτουν μια εικόνα γαλήνης και παράλληλα ένα ηδονιστικό παράδεισο των αισθήσεων που δεν ξεχνιέται εύκολα.

Νήσος Γαύδος

Η Γαύδος είναι το ονειρεμένο νησί όπου ναυάγησε ο Οδυσσέας τον υποδέχτηκε η Καλυψώ, το αραξοβόλι των ταξιδιωτών, των εμπόρων της Αφρικής και των πειρατών, ο τόπος μέθεξης χιλιάδων αναχωρητών του καλοκαιριού.

Γεωγραφία

Η Γαύδος αποτελεί το νοτιότερο άκρο της Ευρώπης, 32 ναυτικά μίλια μακρυά από την Παλιόχωρα, 22 από τη Χώρα Σφακίων και 170 από το Τομπρούκ της Λιβύης. Είναι μικρό νησί, μόλις 30 τεραγωνικά χιλιόμετρα, με τριγωνικό σχήμα, με μέγιστο μήκος 10 χιλιόμετρα και πλάτος 5. Οι παραλίες Καραβέ, Κόρφος, Λακκούδι, Τρυπητή, Μπο, Φετιφέ, Σαρακίνικο, Αγιάννης, Λαυρακάς, Πύργος και Ποταμός είναι μερικές από τις χάντρες των μαργαριταρένιων ακτών του νησιού.

Το Καστρί, το Ξενάκι, τα Βατσιανά, η Άμπελος, είναι οι λιγοστοί γραφικοί οικισμοί του. Σκόρπια, πέτρινα μετόχια σ'όλο το νήσι, αφημένα στη φθορά του χρόνου, υπενθυμίζουν στον επισκέπτη παλιές εποχές ακμής και κατοίκησης.

Αφιέρωμα στα Κύθηρα

Τα  Κύθηρα, νησί  γνωστό και με την ονομασία  Τσιρίγο,  βρίσκονται στην  Νότια Ελλάδα  μεταξύ  Κρήτης  και νότιας  Πελοποννήσου  νοτιότερα της  Ελαφονήσου και τον  κάβο  Μαλλιά. Έχουν  πληθυσμό  3500  κατοίκους  (απογραφή 2001)  από τους  οποίους οι 580  βρίσκονται στην ομώνυμη πρωτεύουσα του νησιού και οι υπόλοιποι σε πολλά μικρά γραφικά χωριά  (περίπου 60)  διάσπαρτα σε όλη την έκταση του νησιού. Οι κάτοικοι είναι κυρίως αγρότες με εξαίρεση αυτών που  έχουν ασχολίες  προς  τουριστικές επιχειρήσεις. Κύρια αγροτικά προιόντα είναι το λάδι και το μέλι. Η έκταση των Κυθήρων  καλύπτει  περίπου  280  τετραγωνικά  χιλιόμετρα πλούσιας βλάστησης κυρίως στα βόρεια και δυτικά τμήματα του νησιού. Θα μπορούσε  να  χαρακτηριστεί  ορεινό  νησί  με κοιλάδες  που φτάνουν στην θάλασσα  και  σχηματίζουν  όμορφες  παραλίες.