Πρώτο βραβείο για το Γυμνάσιο Λιβαδοχωρίου της Λήμνου

Σημαντική διάκριση για το ΕΠΑΛ Μύρινας

Ο Δήμος Λήμνου συγχαίρει θερμά το Γυμνάσιο Λιβαδοχωρίου και το ΕΠΑ.Λ. Μύρινας για τις σημαντικές διακρίσεις τους.

Το Γυμνάσιο Λιβαδοχωρίου Λήμνου συμμετείχε και διακρίθηκε στον 7ο εθνικό διαγωνισμό etwinning. Η καινοτόμος δραστηριότητα που σχεδίασαν, εφάρμοσαν και κατέθεσαν οι μαθητές με θέμα «Γνωρίζουμε τα βότανα και τα μικρά φυτά της Λήμνου – Καλλιεργούμε και μαγειρεύουμε τον αύκο», είχε λάβει το 1ο βραβείο και στον διαγωνισμό «Μάθηση και φυσικές επιστήμες» της Μαθητικής Πρωτοβουλίας.

Η τελετή βράβευσης πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2012 στην Αθήνα.
Το ΕΠΑ.Λ. Μύρινας, μετά από αίτηση που κατέθεσε στο Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.), η οποία και εγκρίθηκε θα συμμετάσχει στη Πολυμερή Σχολική Σύμπραξη με τίτλο «Το τοπίο ως καθρέφτης» διάρκειας δύο ετών, με σχολεία που βρίσκονται σε τρεις ηπείρους.

Τα συγχαρητήρια απευθύνονται φυσικά και στους καθηγητές των μαθητών, αλλά και σε όσους στηρίζουν την σχολική κοινότητα, χωρίς την συνδρομή των οποίων δεν θα ήταν εφικτές τόσο σημαντικές διακρίσεις.

Αυτοψία στις υπό εξαφάνιση ακτές των Χανίων

Στον «αέρα» πολλά κτίρια εξαιτίας της διάβρωσης

Αυτοψία στις ακτές που χάνονται θα πραγματοποιήσει το πρωί του Σαββάτου κλιμάκιο μηχανικών της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων, όπως αποφασίστηκε σήμερα κατά τη διάρκεια κλειστής υπηρεσιακής σύσκεψης.

Αφορμή για την πραγματοποίηση της σύσκεψης στάθηκαν οι ζημιές που προκλήθηκαν για μια ακόμα φορά στην παραλιακή ζώνη του Κολυμπαρίου από την έντονη κακοκαιρία της Πέμπτης.

Η θάλασσα έφθασε μέχρι την ακτή, παρασύροντας έναν τοίχο από αυλή σπιτιού, ενώ στον «αέρα» βρίσκονται πολλά οικήματα -κυρίως επιχειρήσεις- καθώς και τμήμα του δρόμου, λόγω εκτεταμένης διάβρωσης. Μάλιστα, η διάβρωση έχει φθάσει μέχρι και την παραλία του Ταυρωνίτη όπου έχει χαθεί μεγάλο κομμάτι της παραλίας και έχει παρασυρθεί μέρος του παραλιακού δρόμου.

Σύμφωνα με μελέτες, «ένοχος» για την κατάσταση αυτή θεωρείται ο λιμενίσκος του Κολυμπαρίου ο οποίος κατασκευάσθηκε τη δεκαετία του 1990 και αντί να προστατεύει την περιοχή δημιουργεί ρεύματα και κίνηση των νερών προς την παράκτια ζώνη.

«Η Λήμνος θέλει να ζήσει και θα ζήσει»

«Στο πόδι» οι κάτοικοι του νησιού για την εγκατάλειψη

Με σύνθημα «Η Λήμνος θελει να ζήσει και θα ζήσει», οι κάτοικοι του νησιού πραγματοποίησαν σήμερα μεγάλη συγκέντρωση στο χώρο μπροστά στο λιμάνι, με αίτημα «να μπει ξανά η Λήμνος στο χάρτη της Ελλάδας».

Όπως αναφέρει το limnosreport.gr, μαθητές, φοιτητές, έμποροι, ταξιτζήδες, υπάλληλοι, στελέχη όλων των παρατάξεων, αιρετοί και μη, γιατροί, δάσκαλοι, καθηγητές ακόμα και κληρικοί συγκεντρωθήκαν στο λιμάνι για να ενώσουν τις φωνές τους σε μια κοινή κραυγή. «Αφήστε την Λήμνο υπάρξει». Συγκεντρώθηκαν για να βροντοφωνάξουν πώς ζούνε άνθρωποι σε αυτό το νησί.

Οι κάτοικοι της Λήμνου απαιτούν:
• Κανένα κλείσιμο/υποβάθμιση υπηρεσίας ζωτικής σημασίας.
• Καμιά συγχώνευση ή διασύνδεση, αλλά ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ Λήμνου με επαρκείς μόνιμες οργανικές θέσεις προσωπικού.

Σύμη-το πολύχρωμο πετράδι των Δωδεκανήσων

Η Σύμη είναι το όγδοο σε μέγεθος ελληνικό νησί του συμπλέγματος των Δωδεκανήσων. Η ομορφιά της ξεχωριστή!! 

Νησί ορεινό, πετρώδες, άγονο και άνυδρο. Ψηλότερο βουνό είναι η Βίγλα (550 μ.) που σχεδόν χωρίζει το νησί στο βόρειο και νότιο εκ των οποίων το βόρειο είναι χαμηλότερο και περισσότερο καλλιεργήσιμο.

  Διαθέτει ελάχιστα πεδινά και υψίπεδα. Στα ορεινά, όμως, υπάρχει εκπληκτική βλάστηση. 

Το φυσικό της λιμάνι είναι ο Γιαλός,  πέριξ του οποίου είναι κτισμένη η πόλη αμφιθεατρικά. Το άνω τμήμα της πόλης, το λεγόμενο Χωριό, είναι κτισμένο επί της πλαγιάς του όρους Βίγλα. Η Καλή Στράτα με περισσότερα από 500 φαρδιά πέτρινα σκαλοπάτια οδηγεί από το Γιαλό στην Άνω Σύμη. 

Τις ακτές της Σύμης στολίζουν πλήθος από κόλπους, όρμους, ακρωτήρια και μικρούς λιμένες. Κυριότεροι όρμοι είναι ο  Νημποριός, ο Άγιος Αιμιλιανός, ο Άγιος Βασίλης και ο όρμος της Νανούς. Εκτός από το Γιαλό, που είναι ο κυρίως λιμένας με εξαίρετο αγκυροβόλιο, υπάρχει και το λιμάνι του Πεδιού και του Πανορμίτη. 

H Ελληνοκαμάρα της Κάσου

Η Κάσος βρίσκεται στα νότια Δωδεκάνησα, μεταξύ Καρπάθου και του ανατολικού άκρου της Κρήτης (Κάβο Σίδερο).

Το σπήλαιο Ελληνοκαμάρα εντοπίζεται στη γενικότερη περιοχή του χωριού Αγ. Μαρίνα, περίπου 1200 μ. δυτικά του δημοτικού δρόμου προς τις θέσεις Παραϊσι και Αγιασμάκι μετά την εκκλησία του Αγ. Φανουρίου και σε υψόμετρο 125 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας. 


Στην Ελληνοκαμάρα φτάνει κανείς από ένα ήπια ανηφορικό πλακοστρωμένο μονοπάτι μήκους περίπου 300 μ. Το σπήλαιο έχει ένα μεγάλο φυσικό άνοιγμα με όψη στον Βορρά, το οποίο έχει φραγεί στην αρχαιότητα με μία μνημειακή τοιχοδομή.

Στον αρχαιολογικό χώρο που αποτελείται από τρεις (3) αναβαθμούς, κατά την ανασκαφική έρευνα, βρέθηκαν λαξεύματα στο φυσικό βράχο που σχηματίζουν χώρους όπου γινόταν επεξεργασία πηλού που χρησιμοποιήθηκε για το μερικό στρώσιμο του δαπέδου του εσωτερικού χώρου και ίσως για την επισκευή μεγάλων αγγείων. Αποκαλύφθηκαν επίσης δύο δεξαμενές το δάπεδο των οποίων είναι στρωμένο με εγκάρσια κομμένα βότσαλα και τοποθετημένα μέσα σε υδραυλικό μείγμα.

ΘΥΜΑΙΝΑ: ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

Κάπου ανάμεσα στη Σάμο και την Ικαρία βρίσκεται ένα μικρό νησάκι με το όνομα Θύμαινα. Ίσως να μην έχετε ακούσει ποτέ γι’ αυτό ή το μόνο που μπορεί να σας θυμίζει το όνομά του είναι οι παραβιάσεις των τούρκικων αεροσκαφών που είχαν γίνει το Μάιο του 2002. Στους τουριστικούς οδηγούς που αναζητήσαμε αναφέρεται ως «ένας μικρός επίγειος παράδεισος». Για ένα τουρίστα ίσως αυτό να ισχύει, άλλωστε οι περαστικοί βλέπουν όλα τα τοπία που επισκέπτονται μαγικά εκτός από τον τόπο διαμονής τους, όμως για ένα «ξένο» που θα θέλει να κατοικήσει εκεί, άγνωστος μεταξύ αγνώστων, η άποψη του για το νησί μπορεί να αλλάξει απ’ τη μια μέρα στην άλλη από τη στιγμή που θα μάθει το κρυμμένο μυστικό του νησιού. Ενα μυστικό από αυτά που μαθαίνεις θέλοντας και μη, αφού σε μια κλειστή κοινωνία όπως η Θύμαινα με μόλις 150 κατοίκους, ένα μυστικό που ξέρει ένας το ξέρουν όλοι κι όταν το ξέρουν όλοι τους αφορά άμεσα. Ετσι ο «μικρός επίγειος παράδεισος» μετατρέπεται σε κόλαση κι οι φυσικές ομορφιές συναντούν τις αφύσικες μορφές των κατοίκων που ξέρουν να κρύβουν καλά τα μυστικά τους.

Η Πανέμορφη Μήλος και η Ιστορία της

Το όνομα της Μήλου προέρχεται από την προελληνική λέξη "βήλος", που μεταγενέστερα εξελίχτηκε στο αρχαιολογικό "μήλος" που σήμαινε πρόβατο. Ως πρώτοι κάτοικοι του νησιού θεωρούνται οι Κάρες ή οι Φοίνικες.

Αρχικά, η Μήλος και η Κίμωλος αποτελούσαν ένα νησί αλλά αργότερα ύστερα από ένα ισχυρό σεισμό το νησί χωρίστηκε στα δύο.
Kατά την αρχαιότητα, γνώρισε μεγάλη ακμή λόγω του ορυκτού της πλούτου...

Οι ανασκαφές έχουν δείξει ότι κατοικήθηκε ήδη από τη νεολιθική εποχή (7000 π.X.) και σύντομα πλούτισε περισσότερο από τα γειτονικά της νησιά χάρη στον οψιδιανό λίθο, ένα μαύρο ηφαιστειακό πέτρωμα που χρησιμοποιούσαν οι Mήλιοι στα όπλα και τα εργαλεία τους.